Op dinsdag 4 november 2025 vond in Zoetermeer de begrafenis plaats van onze geliefde broeder Dick Visser. Wij gedenken hem met grote dankbaarheid voor alles wat hij heeft betekend voor zijn familie en voor de broeders en zusters van de christelijke gemeente BCC West-Nederland en de voormalige gemeente in Rotterdam.
Levensloop van Dick Visser (1933–2025)
Dick Visser werd in 1933 geboren in Venhuizen als enig kind van hardwerkende ouders die een café runden. Na een jeugd die, ondanks de oorlog, overwegend onbezorgd verliep, verhuisde hij naar Alkmaar, waar zijn belangstelling voor God ontwaakte. Hij was creatief en muzikaal, en studeerde bouwkunde in Amsterdam, waar hij zijn toekomstige vrouw Ineke van Oort ontmoette.
In 1960 trouwden zij en vestigden zich in Rotterdam, waar Dick als architect werkte. In die periode begon God in hem te werken. Via een collega, Fred Kullberg, kwam hij in aanraking met een christelijke gemeente waar Fred enthousiast over sprak. Na de eerste samenkomst wist Dick: dit is het waar ik naar heb gezocht. Dick en Ineke lieten zich dopen en reisden naar Noorwegen. De geplande drie maanden in Noorwegen werden ruim twee jaar van intensief contact met gelovigen en bijdragen in dienstbetoon.
Terug in Nederland groeide hun gezin tot zeven kinderen. Dick kreeg verantwoordelijkheid voor de christelijke gemeente in Rotterdam. In 1976 verhuisde het gezin naar boerderij Ora et Labora, een gastvrij huis voor velen die geestelijke steun zochten. Dick wist gezin, werk en gemeentezorg jarenlang met grote toewijding te combineren, wat geen gemakkelijke opgave was. Toen zijn gezondheid afnam, vond hij in 2021 een warm thuis in verzorgingshuis Magnolia, waar zijn vriendelijkheid en rust diepe indruk maakten.
Een leven om te herinneren
Met groot respect wordt er teruggekeken op het leven van Dick Visser, 65 jaar een trouwe vriend en medeverantwoordelijke in de christelijke gemeente Rotterdam.
Hij bleef trouw aan Christus en aan zijn Woord, ook in moeilijke omstandigheden. Geen geklaag, geen verwijten— zelfs niet in het verzorgingshuis, waar hij tot het einde dankbaar bleef en tot zegen was voor anderen. Hij straalde iets uit van het wezen van Jezus: “Kom tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, (…) want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart.”
Zo was hij: nederig, leergierig en vol vertrouwen.
Als herder in de gemeente diende hij met liefde en toewijding.
Dick Visser heeft in een lang leven de liefde en trouw bewaard. Zo iemand wint genegenheid en zal door de Vader geëerd worden, hier begon Jan Hein Staal de herdenkingssamenkomst mee.
Meer dan zestig jaar was Dick Visser gegrepen door een leven met God. Wanneer wij naar zijn foto kijken, onderstreept dat eigenlijk alles wat er gezegd is over zijn leven. Er kijken zulke blije ogen naar ons, omdat hij zijn leven vanuit de hemel liet besturen. Dat het zo gegaan is met hem, komt maar door één ding: zijn verbinding met de hemel. Over theorieën kun je discussiëren, maar niet over het leven. Dick Visser heeft God groot gezien en heeft Hem zijn werk laten doen, zodat zijn leven vrucht kon dragen.
Waar Ik ben, daar zal ook mijn dienaar zijn
In Johannes 12 vers 26 zegt Jezus: “Indien iemand Mij wil dienen, hij volge Mij.” Waar dan? Kort daarvoor had Hij gesproken over de graankorrel: „Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: indien de graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft zij op zichzelf; maar indien zij sterft, brengt zij veel vrucht voort.” (vers 24). Dit betekent dus ook dat Hem volgen een weg van sterven is — zoals een graankorrel die in de aarde valt.
Jezus zegt verder: „…en waar Ik ben, daar zal ook mijn dienaar zijn” Daar krijg je gemeenschap met Jezus. En Hij voegt eraan toe: „Indien iemand Mij dienen wil, de Vader zal hem eren”. Dick was iemand die zichzelf bleef: eenvoudig, wars van grootdoenerij en eer van mensen. Wie Jezus volgt, heeft genoeg aan de eer van de Vader.
Herinneringen
- Dick Visser was een herder met de vrienden op zijn hart. Hij haatte poespas en grootsheid.
- Zijn verlangen was dat er jonge mensen zouden opgroeien met de gezindheid van een herder, niet dat de gemeente zich zou ontwikkelen tot een kil, administratief gebeuren zonder warmte en liefde.
- Op de foto zien wij stralende ogen, zonder oordeel. Zonder oordeel kun je de mensen helpen.
- Hij was van nature een bescheiden en innemende persoonlijkheid, maar kwam toch tot de conclusie dat hij door veel kennis makkelijk een ‘een opgeblazen mannetje’ kon worden. Hij besefte dat hij Gods behandeling nodig had.
- Geduldig lag hij op de draaischijf van de Pottenbakker. De omstandigheden hoefden niet te veranderen — “de harde stukken moeten er bij mij uit.”
Wij danken God voor het werk dat Hij in Dick heeft gedaan, in de hoop dat ditzelfde werk in ons voortgaat – tot als voorbereiding op de eeuwigheid, waar wij elkaar weer zullen ontmoeten.
